KİTAPLARIMDAN ŞUNLAR BUNLAR

    Bana göre belli bir adalet kavramı o kadar doğaldır, bütün, insanlar tarafından o denli evrensel şekilde kabul görmüştür ki, bu kavaram bütün kanunlardan, bütün antlaşmalardan ve bütün dinlerden bağımsızdır.   Bir Türk’ten , bir Mecusi’den ,bir Hintli ’den yemek yesinler ,kıyafet alsınlar diye borç vermiş olduğu parayı geri istediğimde hiçbirinin aklına " Biraz bekleyin Muhammed'in , Zerdüşt'ün veya Brahma'nın size " paranızı geri verip vermemi buyurup buyurmadığına bakayım " diye cevap vermek gelemez.  Hakkaniyetin bana borcunu ödemesini gerektirdiğini kabul eder ve borcunu ödemesini gerektirdiğini kabul eder ve borcunu ödemese bile bunun nedeni yoksulluğunun veya aç gözlülüğünün kendisinin de kabul ettiği adalet kavramından ağır basmasıdır.    Dünya üzerinde kişinin babasına ve annesine gücü yettiği halde yiyecek vermeyi reddetmesini haklı, güzel, münasip ve namuslu hareket olarak gören hiçbir halk olmadığını ve hiçbir kabilenin , hatta fanatik yobazl...

İklim,  terbiye, dil, kanun, ibadet ve zekâ seviyeleri bakımından farklı ne kadar insan gördüysem, hepsinin aynı ahlaki temele sahip olduğuna o denli kani oldum.     İlahiyata dair hiçbir şey bilmelerse de hepsi haklıya ve haksıza dair kabaca bir kavrama sahiptir ve hepsi de bu kavramı aklın geliştirmeye başladığı yaşta edinmiştir.    Tıpkı matematik öğrenmeden ağır yükleri sopayla kaldırma, bir derenin üzerinden bir tahta parçasına basarak geçme sanatını doğal olarak edinmiş olmaları gibi.   Demek ki bizi yaratmış olan üstün zekâ, dünya üzerinde belli bir süre yaşayabilmemiz için adaletin var olmasını istemiştir.   Aksi takdirde, kanımca, ne hayvanlar gibi kendimiz besleyebilme içgüdümüz ne de onlar gibi doğal silahlarımız olduğuna ve her türden tehlike açık bir çocukluğun savunmasızlığı içerisinde yıllarımızı geçirdiğimize göre vahşi hayvanların, açlığın ve sefaletin pençesinden kurtulabilen bir avuç insan bir parça yiyecek ve post uğruna birbirine g...